Աշնանային նկարներ

Տիգրան Գալստյանի բլոգ

Մայրիկիս հետ գնացել էինք աշնանային զբոսանքի: Աշունը շատ գեղեցիկ է: Սիրում եմ  գույնզգույն տերևներ հավաքել և գեղեցիկ  կերպարներ պատրաստել: Շատ է դուր գալիս թռչկոտել անձրևից գոյացած լճակների մեջ:

View original post

Աթաբեկ Խնկոյանի «Ճպուռն ու մրջյունը»

Տիգրան Գալստյանի բլոգ

Ուսումնական աշուն նախագծի շրջանակներում ներկայացնում եմ մեր ընտանեկան մեդիաընթերցարանը:

View original post

Ճամփորդություն դեպի Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտ

Գագիկ Ղազարյանի բլոգ

Այսօր՝ հոկտեմբերի 20-ին, ժամը 10:20 մենք գնացինք Կոմիտասի թանգարան: Մենք այնտեղ հասանք 25 րոպեում: Ես իմացա, որ Կոմիտասը մի ժամանակ 2 համալսարանում է սովորել: Մեզ ցույց տվեցին տարբեր երաժշտական գործիքներ: Նրանք ինձ բոլորը դուր եկան: Ինձ դուր եկավ  ճամփորդությունը, բայց ես էլի եմ ուզում գնալ այնտեղ:

View original post

Ճամփորդություն դեպի Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտ

Տիգրան Գալստյանի բլոգ

Հոկտեմբերի 20-ին գնացինք Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտ:
Շարժվեցինք ժամը 10:15, տեղ հասանք 30 րոպեում:
Թանգարանում կային մի քանի սրահներ: Մենք տեսանք փոքր ու մեծ տետրեր, որոնց մեջ Կոմիտասն երգեր էր գրել: Նաև տեսանք երաժշտական
գործիքներ՝ դաշնամուր, սրինգ, սազ: Ճամփորդությունը հետաքրքիր էր:

View original post

Ողջո՜ւյն, Արտենի…

Բարև, ես եմ...

22554753_717759591744796_3095650184536533430_nՀոկտեմբերի 21-ին մի խումբ սեբաստացիներով մեկնեցինք ճամփորդության՝ այս անգամ նվաճելու Արտենին: Ճամփա ընկնելուց առաջ լուսանկարվեցինք ու ճամփան տարավ դեպի նոր բացահայտումներ ու հաղթահարումներ: Մինչ առաջին հայրենագիտական կանգառը և ողջ ընթացքում էլ՝ ճամփան լի էր սիրելի մարդկային խոսք-զրույցով, կատակներով, ծիծաղով: Առաջին հայրենագիտական-ճանաչողական կանգառը Մաստարա գետի ափին էր, որտեղ նախաճաշեցինք: Վիքիպեդիան Մաստարա գետի (սելավի) մասին հայտնում է, որ այն գտնվում է Արագածոտնի ու Արմավիրի մարզերում, սկիզբ է առնում Արագածի հարավարևմտյան լանջերից և հոսելով Կարմրաշենի սարահարթով՝ միախառնվում է Մեծամոր գետին: Մաստարա գետի երկրարությունը 98 կմ է:

Հաջորդ հայրենագիտական կանգառը Արագածոտնի մարզի Թալինի շրջանի Դաշտադեմ գյուղի նույնանուն կամ Քաղենիի ամրոցում էր: Ամրոցն ավերակ էր, այն 7-րդ դարի շինություն էր:

Առջևում Արտենին էր՝ վեհ, բարձր, տպավորիչ: Վերելքը դեպի սար ինքնահաղթահարում էր, յուրօրինակ թերապիա, զմայլանք՝ աչքի ու զվարթություն հոգու համար: Արտենի, քեզ մոտ, վերևում խաղաղ էր այնքան, որ ետ դառնալ՝ իջնել չէի ուզում:

Թալինի Կաթողիկե եկեղեցին կամ Թալինի մեծ տաճարը ներկայումս կիսավեր, չգործող վիճակում էր: Հիանալով…

View original post 26 more words