Անսովոր, անհամաչափ պատկերներ

Ամեն ինչ սկսվեց, երբ զրուցեցինք նկարիչ Պաբլո Պիկասոյի մասին: Պարզվեց, սովորողներից մի քանիսին անունը ծանոթ էր, հետո դիտեցինք նկարչի աշխատանքներից մի քանիսը, զարմացանք պատկերների անհամաչափությունից: Հետո որոշեցինք այդ ոճով ստեղծել դիմանկարներ ու նկարներին անուններ մտածել:

Սովորողների աշխատանքներն են՝

Վաչե Հովհաննիսյան «Գունազարդ մարդուկ»

30688302_1769648876421319_8469915746707701760_n (1)

Շարունակել կարդալ

Advertisements

Պատմություն-չպատմություն

Ռոդարիական լեզվական ստեղծականությունն այս անգամ մեզ տարավ մի հետաքրքիր աշխարհ: Այդ աշխարհում մենք գրում ու կարդում ենք, բայց մեր հորինած պատմություններում նախադասությունների օգնականները, որոնք բառեր չեն, գիտնականները դրանց անվանում են օժանդակ բայեր, հաճախ մեր պատմության բառերին էին «փաթաթվում»: Այդ օրն էլ որոշեցինք մեր օգնականներին հավաքել, ուսումնասիրել, ճանաչել նրանց: Հետո փորձեցինք դրանց նախադասությունների մեջ տեղավորել. գրելիս՝ առանձին, իսկ կարդալիս՝ միասին: Հետո էլ, ա՜յ, քեզ զարմանք, մեր օգնականները կենդանացան ու դարձան հեքիաթի հերոսներ: 

Է-ն ու Չի-ն

Без названия (3)Մի օր Է-ն -ու Չի-ն ծանոթացան։

— Ես ոզում եմ, -ասաց Է-ն:

— Մենք ենք ուզում,- պատասխանեց Չի-ն:

-Լավ, մենք ենք ուզում ցույց տալ ծառը, որը ապրել է տասը տարի,-համաձայնվեց Է-ն:

-Նա չի ապրել տասը տարի,-պատասխանեց Չի-ն:

-Նա ապրել է տասը տարի,-շարունակեց Է-ն:

— Ոչ, նա չի ապրել տասը տարի,- չէր համաձայնվում Չի-ն։

Հետո աստվածը գալիս է և հաշտեցնում է նրանց։

Գագիկ Ղազարյան

Ես-ն ու Չես-ը

Без названия (4)Լինում են մի Ես ու Չես: Նրանք ամբողջ օրը կռվում էին: Մհերն ասում է.

— Ես Վաչեն եմ: Իսկ մյուսն ասում է.

— Չէ, դու Վաչեն չես, դու Տիգրանն ես: Սրանք ամբողջ օրը չեն հանգստանում: Մի օր գալիս է հայրիկը, նրա անունը «Ես ու Չես» էր: Նա հազիվ հաշտեցնում է նրանց:

Վաչե Հովհաննիսյան

Է-ն ու Չէ-ն

Կար-չկար մի Է կար: Այս Է-ն ապրում էր Էաստանում: Էաստանում բոլոր Է-երը շատ բարի էին: Փոքրիկ Է-երը սովորում էին Է դպրոցում: Բայց մի օր Էաստան եկավ Չէ-ն: Չէ-ն չէր սիրում Է-երին: Թագավոր Է-ն ուղարկեց իր Է զինվորներին, որոնք կռվեցին Չէ զինվորների հետ: Ամենակարևորն այն է, որ բարի Է-երը հաղթեցին չար չէ-երին:

Միքայել Մարտիրոսյան

577BCCCD048C49FB9BCC5F756C1C0827

Էդմոն Սահակյան

Եմ-ն ու Չեմ-ը

եմ չեմԼինում է մի Եմ: Մի օր նա գնաց ընկերոջ մոտ:

Նրա անունը Չեմ էր:

— Բարև, Չեմ:

-Բարև, Եմ:

-Արի գնանք խաղալու,-ասաց Եմը:

Եվ նրանք գնացին խաղահրապարակ խաղալու:

Երբ մութն ընկավ, նրանք գնացին տուն:

Եմը Չեմին ասաց բարի գիշեր և գնաց իր տուն:

Նա լվացվեց և պառկեց քնելու:

Սամվել Աղաջանյան

Է-ն ու կամակոր Չի-ն

Լինում է, չի լինում մի Է ու մի կամակոր Չի։ Է-ն միշտ մայրիկին օգնում է, դասերը կատարում է, գրքեր է կարդում, շախմատ է խաղում, նկարում է, սպորտով է զբաղվում։ Իսկ Չի-ն կամակոր է  ու մայրիկին չի օգնում, դասերը չի անում, շատ գրքեր չի կարդում, շախմատ լավ չի խաղում և ոչինչ չի ուզում անել։ Է-ն շատ ընկերներ է ունենում, իսկ Չի-ն քիչ ընկերներ է ունենում։

Ես ուզում եմ միշտ է-ի հետ ընկերություն անել։

Գրիգոր Ամիրյան

Է-ի և Ե-ի աշխարհները

Без названия (3)Լինում է, չի լինում մի Է տառ է  լինում: Նա միայն գիտեր է տառով բառեր: Մի օր նա մտավ Ե-ի բառերի աշխարհ: Նրան հանդիպեց ե տառը: Նա բարևեց Է-ին.

-Բարև Է, դու մտել ես Ե-ի բառերի աշխարհ: Ես Ե-ն եմ:

Է-ն քանի որ չգիտեր ե-ով բառեր նա ասաց.

— Ե, կարո՞ղ եմ ծանոթանալ Ե-ի բառերին:

-Այո,- ասաց Ե-ն:

-Մենք գիտենք Ե տառով բառեր:

-Իսկ ես գիտեմ միայն է տառով բառեր:

-Իսկ հիմա կսովորես ե տառով բառերը: Դրանք են՝ եմ, ես, ենք, եք և են:

-Իսկ է-ով բառերն են՝ էր,էի, էիր, Էինք, էին:

Նրանք ընկերացան և զբոսնեցին իրենց երկու աշխարհներում:

Տիգրան Գալստյան

Է-ն ու Չէ-ն

Без названия (4)Կար-չկար մի Է կար։ Այդ Է-ն մի օր հանդիպեց Չէին և նրանք  ընկերացան։ Մի օր Էն ասում է Չէին ․

—Արի տուն կառուցենք։

Չէ-ն պատասխանեց․

— Չէ։

Չեն գնաց և Է-ն միայնակ կառուցեց իրենց տունը։ Եվ Չէ-ն եկավ ու մտավ տուն, Է-ն դուրս հանեց և ասաց․

— Ով աշխատի, նա կուտի։ Դրա համար էլ ասում էի արի տուն կառուցենք:

Լիլիթ Աղասարյան

                                                     Ես-ն ու Չես-ը

sketch-1523302069900Կար-չկար մի հատ Ես կար, մի հատ Չես։ Նրանք միասին ապրում էին Չես-ի տանը։

Գնում էին միասին դպրոց, խաղում էին։ Մի օր դպրոցից տուն գալիս նրանք կռվեցին

և բաժանվեցին։ Հետո Չես-ը շատ տխրեց և գնաց Ես-ին տուն բերեց։ Նրանք նորից

ընկերացան։

Հայկ Սիմոնյան

Եթերում ռոդարիական ռադիո «Բզեզ»-ն է

Ռադիո «Բզեզ»-ի լրագրողները ռոդարիական հնարքներով պատմություններ են հորինել, որոնք ընթերցում են եթերում, մյուս պատմությունները կարող ես ընթերցել այստեղ:

Ռոդարիական խառը պատմություններ

Սովորողների հետ աշխատել ենք ռոդարիական «Լճակի մեջ նետված քարը» հնարքով: Սովորողներն իմ ականջին շշնջացել են իրենց մտքում պահած բառերը, այնուհետև պատահականության սկզբունքով ընտրել ենք դրանցից երկուսը՝ տասը և շփոթը: Փորձել ենք այդ երկու բառերի «խառնուրդից» նոր բառ կամ բառակապակցություն ստանալ: Ստացվել էին շփոթատաս, տասաշփոթ, տասը շփոթ, շփոթ տասը: Սրանք էլ դարձան մեր պատմության վերնագրերը, որոնց մասին սովորողները հորինել են ու նկարել:

Շփոթն ու տասը

Լինում է, չի լինում մի տասը թիվ է լինում: Մի օր այդ թիվը քայլում էր ու հանդիպեց

Без названия (2)

Շփոթին: Շփոթը հարցնում է.

— Դու ի՞նչ է, երկու թիվն ես:
— Ոչ, չես տեսնում, ես տասը թիվն եմ:
— Իսկ սա ո՞ր քաղաքն է, Անգլիա՞ն է,-շարունակում է հարցնել Շփոթը:
— Ոչ, սա Հայաստան երկիրն է:

Տասն ամեն ինչ ճիշտ ասաց Շփոթին: Նրանք ընկերացան ու բոլոր օրերին զբոսնում էին:

Տիգրան Գալստյան

Տասաշփոթը

a4fb70ac-753c-4b15-96d0-6cbbdcdd9719Լինում է, չի լինում մի Տաս է լինում: Այդ Տասը շատ էր ուզում գնալ դպրոց և մի անգամ Տասի մայրիկն ասաց.

— Գնա դպրոց, ու Տասը շատ ուրախացավ: Տասը գնաց դպրոց ու հենց այդ պահին Տասը շփոթվեց ու դարձավ Տասաշփոթ:

Ռուզաննա Ներսիսյան

30623890_433268820465115_816696101577949184_nՇփոթատասը

Կար-չկար մի Շփոթատաս չկար: Նա ամբողջ օրը քնած էր: Շփոթատասը շատ ուրախ էր, որ քնած էր:

Ալեքս Փայասլյան

6E068092A61C44A3BE9CA3C8A6B858F3Շփոթատասը

Լինում է, չի լինում մի Շփոթատաս: Նա քայլում է ճանապարհով ու հանդիպում է Շփոթատասին ու նրանք դառնում են Շփոթաքսան:

Էդմոն Սահակյան

8390c87e-643a-4d6f-ad37-9dd9cd882bbcՇփոթատասը

Կար-չկար մի Շփոթատաս: Այդ Շփոթատասը ապրում էր Տասյանում: Շփոթատասը որոշեց գնալ Հայաստան: Նա ուզում էր գնալ Բլեյանի դպրոցում սովորելու, որովհետև Շփոթատասը շատ խելացի էր: Նա տասը տարեկան էր ու սովորում էր հինգերորդ դասարանում:

Միքայել Մարտիրոսյան

30594456_1767591629960377_5348227915613995008_nՏասը շփոթ

Լինում է, չի լինում մի Տասաշփոթ է լինում: Նա անընդհատ շփոթվում էր:

Սասուն Ղազարյան

fe997e23-9deb-4148-839d-e634f4ffb000Տասը շփոթ

Լինում է մի Տասաշփոթ: Նա առավոտյան վեր կացավ, նախաճաշեց, դաս արեց, խաղաց, հետո գիշերը եկավ ու նա քնեց: Ոչ մի Տասաշփոթ էլ չկար:

Սամվել Աղաջանյան

Без названия (1)Տասը շփոթ

Կար-չկար մի գիժ մարդ կար, ա՜յ, շփոթվեցի, նա խելոք էր: Արթնանալուց, ա՜յ, նորից շփոթվեցի, քնելուց նա կարդաց, ա՜յ, շփոթվեցի, նա գրեց իր եղբոր, ա՜յ, շփոթվեցի, ընկերոջ մասին գրեց: Նա գրել էր ուժեղ մարդու, ա՜յ, շփոթվեցի, շփոթ մարդու մասին էր գրել: Քո մասին էր գրել, ա՜յ, նորից շփոթվեցի, իմ մասին էր գրել: Հետո արթնացավ, ա՜յ, նորից շփոթվեցի, նա քնեց:

Գագիկ Ղազարյան

Без названияՇփոթատասը

Լինում է, չի լինում մի Շփոթատաս է լինում;

Մի օր իր հայրիկը ասում է՚

_ Գնա անտառից սունկ բեր:

Ինքը գնում է սունկի փոխարեն խոտ է բերում:

Աննա-Մարիա Վարդանյան

MHER PATMUTYUNՏասաշփոթը

Կա մի մարդ, որի անունը Տասաշփոթ է: Այդ մարդն ամեն օր տասն անգամ շփոթվում է: Իրեն դա դուր չէր գալիս: Ուզում էր, որ էլ չլինի Տասաշփոթ, այլ լինի Շփոթատաս:

Մհեր Սարգսյան

vachepatmutyunՏասը շփոթ

Ես տասը հատ շփոթվեցի դասարանի տեղը, իսկ Մհերը ոչ մի անգամ չշփոթվեց, որովհետև Մհերին օգնում է Ալեքսը, իսկ Ալեքսին սովորեցրել են Գրիգորն ու Սասունը: Այս պատմությունը ամեն օր կրկնվում է, միայն թե տարբեր են շփոթվողները:

Վաչե Հովհաննիսյան

Տասաշփոթ

Без названия (5)Կար-չկար մի աղջիկ կար: Այդ աղջիկը մի անգամ իր ընկերուհիների հետ գնաց հանգստանալու: Այդ աղջկա անունը Անահիտ էր: Նա այդ օրը տասը անգամ շփոթվեց ու իր ընկերուհիներն իրեն ասացին Տասաշփոթ: Անահիտը ծիծաղեց ինքն իր վրա ու ինքը էլ տասը անգամ չի շփոթվում: Անահիտն արդեն կարող է իր ընկերուհիների հետ գնալ հանգիստ հանգստանալու:

Վիկտորյա Հայրապետյան

Շփոթատասը

Կար մի Շփոթատաս: Նրա անունը Էդմոն էր: Նա շատ էր սիրում կոմպով խաղալ, բայց մի օր իր կոմպն անջատեց, որ դաս անի:

Գրիգոր Ամիրյան

Շփոթատասը

Չի լինում, լինում է մի Շփոթատաս: Մի օր Շփոթատասը իր ընկերոջ հետ գնաց Շոկոլոդաստան: Քանի որ Շոկոլադաստանը շոկոլադից էր պատրաստված՝ տղաները որոշեցին շոկոլադ հագնել: Տղաները այդտեղ մոլորվեցին, բայց հանդիպեցին մի մարդու, ով օգնեց գտնել իրենց քաղաքը:

Սուսաննա Աղաջանյան

Տասաշփոթը

Կար-չկար մի Շփոթ կար: Այս Շփոթն այնքան էր սիրում տասը թիվը, որ նրան կոչում են Տասաշփոթ: Տասաշփոթը սեպտեմբերի մեկին գնաց դպրոց և նրան ամեն օր տարբեր անուններով էին դիմում, օրինակ՝ Մհեր, Գրիգոր, Վաչե, Ալեքս, Տիգրան, Սասուն, Սամվել, Գագիկ, Միքայել և Էդմոն: Մի օր էլ, երբ ես հորինեցի այս պատմությունը, նրան իր իսկական անունով դիմեցին՝ Տասաշփոթ և նա շատ ուրախացավ:

Լիլիթ Աղասարյան

Աղայան-Ռոդարի ուսումնական նախագիծ

29473254_1744949385557935_7960462514355961856_nԱպրիլի 9-ից մայիսի 28-ը աղայանական-ռոդարիական օրեր են:

Նպատակը

Ռոդարիական հնարք-մեթոդները՝ զարգացնելով ստեղծագործական մտածողությունը կնպաստեն  սովորողների ինքնուրույն մտածելու, դիտարկելու, ուսումնասիրելու, անսովոր լուծումներ գտնելու կարողությունների զարգացմանը՝ կիրառելով ու զարգացնելով մեդիահմտությունները:

Խնդիրները՝

  • ստեղծագործական երևակայության զարգացում
  • բանավոր ու գրավոր խոսքի զարգացում
  • ընթերցելու որակական հատկանիշների բարելավում
  • ուսումնասիրելու, դիտարկելու, անսովոր լուծումներ գտնելու կարողությունների զարգացում
  • տեխնոլոգիական հմտությունների կիրառում ու զարգացում
  • մեդիահմտությունների կիրառում ու զարգացում

Ուսումնական նյութեր

Ղազարոս Աղայանի մանկական ստեղծագործություններ

Ջանի Ռոդարիի ստեղծագործություններ

Ջանի Ռոդարի Ստեղծագործական երևակայության քերականություն

Ուղղությունները՝

  • Ռոդարիական հնարքների կիրառմամբ անսովոր պատմությունների հորինում
  • Աղայանը ռոդարիական պատումով
  • Ռոդարին աղայանական պատումով
  • Լիմերիքներ
  • Լեզվական երկանդամներ
  • Թարս հարցեր շիտակ պատասխաններով
  •  «Շրջված»,  «շփոթված» պատմություններ
  • «Ինչ կլիներ, եթե…»
  • Անսովոր կերպարների պատրաստում անսովոր առարկաներից
  • Ռոդարին խոհանոցում. անսովոր ուտելու կերպարներ
  • Ռոդարին բակ-պարտեզում, լանջերին և այլուր

Աշխատանքները հրապարկվելու են բլոգում, ենթակայքում:

Լիմերիքներ կամ ծիծաղելու պատմություններ

18425853_1445036758882534_1093650251_nԻ՞նչ է լիմերիքը: Ջանի Ռոդարին իր «Ստեղծագործական երևակայության քերականությունը» գրքում գրում է. «Լիմերիքը կազմակերպված ու օրինականացված անհեթեթության անգլիական տարբերակն է»:

Առաջին դասարանցի իմ 6-7 տարեկանները սիրում են անհեթեթություններ, բայց երբ ասացի, որ լիմերիք ենք հորինելու հերիք չէ, դրանք էլ անհեթեթություններ են՝ զարմացան, բայց չհասկացան, միայն հորինելու համար ուշքները գնում է, բայց էդ ի՞նչ ենք հորինելու…իսկ երբ ասացի ծիծաղելու, ծիծաղելի, անսովոր պատմություններ, այդ ժամանակ գլխի ընկան, ուրախացան, բոլորը սկսեցին բզբզալ, ինչ-որ բաներ ասել, ծիծաղել…Սկզբի համար առաջարկեցի մտքով ընտրել մի բան՝ առարկա, իր, որի մասին կուզեին հորինել, պատասխանները չուշացան: Հետո առաջարկեցի մտածել, թե այն ինչ ընտրել են՝ ինչպիսի՞ն է, բայց ոչ թե սովորական վիճակում, այլ՝ անսովոր, հետո՝ այդ անսովոր ինչ-որ բանը ինչ-որ տեղում ինչ կաներ ու հանկարծ ինչ կլիներ: Ստացվեց այսպիսի օգնող-ուղղորդող հարցաշար՝

Ի՞նչը:
Ինչպիսի՞ ի՞նչը:
Ինչպիսի՞ ի՞նչը որտե՞ղ ի՞նչ էր անում:
Ու հանկարծ ի՞նչ եղավ:

Թեև շատ լիմերիքներ գրվեցին, որտեղ այս հարցաշարը չէր էլ օգնել:

Եվ այսպես, սկսեցինք հորինել, մուտքագրել: Ահա լիմերիքների մի փաթեթ, կարդացեք ու ժպտացեք: Բայց սա դեռ վերջը չէ: Այս լիմերիքները դառնալու են մեր հերթական ընթերցարանը, որոնք մենք կարդալու ենք, խաղով ներկայացնելու ենք ու նկարենք:

Ահա մեր լիմերիքները:

  1. Դուռը,
    Քայլող դուռը,
    Մի օր քայլում էր ու ընկավ:
    Հետո պարզվեց, որ քնած էր:
    Մայրիկն իրեն արթնացրեց ու ասաց.
    -Դու, հաց կեր:
    Ու դուռը հաց կերավ:

Վաչե Հովհաննիսյան

2.  Թևերով շրջանը
Քաղաքում նստեց ավտո
Ու գնաց Ամերիկա:
Ամերիկայում հաց կերավ
Ու գնաց տուն:

Մհեր Սարգսյան

3. Մի անգամ մի սեղան որոշեց, որ պետք է ձուկ ուտի:
Ձուկը վերցնում է ու հետ է գալիս:

Սուսաննա Աղաջանյան

4. Հեռախոսը,
Քայլող հեռախոսը,
Քայլող հեռախոսը գնաց Ռուսաստան,
Ու հանկարծ ընկավ ջուրը:

Վաչե Գևորգյան

5. Քայլող խոտը
Գնաց ճաշ ուտելու
Ու մոլորվեց այնտեղ:

Խալաթյան Լիլիա

6. Թռչող սեղանը թռչում էր երկնքում ու հանկարծ ընկավ ցած:

Վիկտորյա Հայրապետյան

7. Հինգը,
Երգիչ հինգը,
Երգիչ հինգը թաքնվում էր սեղանի տակ,
Ու երգում էր. — Լա-լա-լա:

Էդմոն Սահակյան

8. Ինքնաթիռը քայլող,
Աթոռը թռչող,
Սեղանը թաց,
Քանոնը ճաշ ուտող,
Դաս էին անում
Ու հանկարծ վախեցան:

Հակոբյան Միքայել

9. Քայլող գնդակը,
Քայլում էր հեռախոսի վրա:
Գնդակը կապույտ էր:

Սամվել Աղաջանյան

10. Արևը,
Քայլող արևը,
Քայլող արևը գնաց խանութ,
Խանութն ընկավ գլխին:

Մհեր Սարգսյան

11. Դուռը։
Կարմիր դուռը։
Կարմիր դուռը տոնածառին էր նայում։
Կարմիր դուռը սենյակում տոնածառին էր նայում։
Ու հանկարծ դուռը թակեցին։

Հայկ Սիմոնյան

12. Երբ անտառում արջը հանդիպեց բարկացած նապաստակին, վախից քարացավ:
Աստղերը  ծիծաղում էին լուսնի վրա և հանկարծ երկինքը սկսեց գոռգոռալ:

Սուսաննա Աղաջանյան

13. Սեղանը,
Թռչող սեղանը,
Թռչող սեղանը երգում էր:
Թռչող սեղանը հյուրասենյակում երգում էր
Ու հանկարծ ընկավ:

Վիկտորյա Հայրապետյան

14. Գնդակը,
Թռչող գնդակը,
Թռչող գնդակը ծաղիկ էր տնկում,
Բակում ծաղիկ էր տնկում,
Ու հանկարծ ջուրը թափվեց:

Գագիկ Ղազարյան

15. Խոտը,
Քայլող խոտը,
Քայլող խոտը ման էր գալիս,
Ու դպրոցում դաս էր անում,
Մեկ էլ հանկարծ ընկավ:

Միքայել Մարգարյան

16. Ծիտը քայլում էր
Հեռախոսի վրա էր:

Գագիկ Քոչարյան

17. Հեռախոսը,
Թռչող հեռախոսը,
Թռչող հեռախոսը գնում էր գյուղ:
Թռչող հեռախոսը խաղում էր գնդակով:
Ու հանկարծ գնդակը տշեց ու ընկավ գլխին:

Գրիգոր Ամիրյան

18. Խոտը,
Քայլող խոտը,
Քայլող խոտը ճաշէր ուտում:
Քայլող խոտը ճաշից հետո լվացվեց:
Հետո բակում խաղաց:
Հետո տուն եկավ:

Ալեքս Փայասլյան

19. Աթոռը,
Թռչող աթոռը,
Թռչող աթոռը խաղում էր,
Թռչող աթոռը խանութում տանձ էր գնում:
Ու հանկարծ ընկավ:

Վաչե Հովհաննիսյան

20. Երգիչ հինգը թաքնվում էր սեղանի տակ:
Նա երգում էր արևի երգը:
Նա դարձավ վեց:

Սամվել Ավետիսյան

21. Քայլող սեղանը,
Տանը գործ էր անում,
Ու հանկարծ իր քնելու ժամը եկավ:

Գագիկ Ղազարյան

22. Խոտը,
Կարմիր խոտը,
Կարմիր խոտը խաղում էր գնդակով:

Գրիգորյան Արսեն

23. Մայրիկը,
Աղջիկների մայրիկը,
Աղջիկների մայրիկը տնակում զայրանում էր:

Դավիթ Թադևոսյան

24. Գնդակը,
Քայլող գնդակը,
Քայլող գնդակը դպրոց էր գնում,
Ու հանկարծ սխալվեց:

Վիկտորյա Հայրապետյան

25. Սեղանը,
Քայլող սեղանը,
Քայլող սեղանը ճաշ էր ուտում,
Քայլող սեղանը անտառում խաղում էր:
Ու հանկարծ վախեցավ:

Վաչե Հովհաննիսյան

Ջ. Ռոդարի. Անտակ պարկը

17909391_1417332984986245_65843096_nԿարդա, հետո փորձիր հորինել շարունակությունը, թե էլ ի՞նչ կարող է լինել անտակ պարկում:

— Հին շո՜ր, հին կոշի՜կ…
— Ա՛յ ծերուկ, ճերմա՛կ ծերուկ,
Ի՞նչ կա-չկա քո պարկում:
— Կա մի կոշիկ՝ անկրունկ,
Մի թև ունեմ՝ անկոստյում:
— Հետո՞…
— Շան վզակապ,
Ունեմ աղեղ՝ անջութակ:
— Հետո՞…
— Անքիթ թեյնիկ ու սրճեփ,
Թավա ունեմ չուգունե,
Էս թավան հատակ չունի,
— Հետո՞…
….