Նամակներ Ձմեռ պապիկին

Без названия«Ամանոր» նախագծի շրջանակում սովորողները նամակներ են գրել Ձմեռ պապիկին, որում պատմել են իրենց այս տարվա ընթացքում կատարած բարի ու կարևոր գործերի, սովորած նոր բաների մասին: Ձմետ պապիկից նվեր խնդրելուց առաջ գրել են, թե իրենք ինչ կնվիրեին նրան, եթե հանդիպեին:

Սովորողների նամակները կարդացեք իրենց անհատական բլոգներում:

Սամվել Աղաջանյան

Սուսաննա Աղաջանյան

Լիլիթ Աղասարյան

Տիգրան Գալստյան

Գագիկ Ղազարյան

Վիկտորյա Հայրապետյան

Միսաք Մինասյան

Էդմոն Սահակյան

Հայկ Սիմոնյան

Աննա-Մարիա Վարդանյան

Ալեքս Փայասլյան

Ալիսա Փիլոյան

Անահիտ Խաչատրյան

Ռուզան Ղուկասյան

Հայկ Հովհաննիսյան

Advertisements

Թթվի համտեսից առաջ թթվի գովազդ

44783352_1722399704532548_1676465025713176576_nՍովորողները պատրաստել են թթվի գովազդ, որտեղ գովազդում են իրենց պատրաստած թթուն: Կարող եք դիտել՝

Գագիկ Ղազարյանի բլոգում

Տիգրան Գալստյանի բլոգում

Ալիսա Փիլոյաի բլոգում

Անահիտ Խաչատրյանի բլոգում

Ռուզան Ղուկասյանի բլոգում

Բանջարեղենային կերպարները պատմության հերոսներ

44659280_304570013480705_2380228020259520512_nՆախագծային ուսուցման հինգերորդ օր. «Թթուդրեք» նախագիծ

Սովորողները թթվի համար անհրաժեշտ բանջարեղեններով պատրաստել էին հետաքրքիր կերպարներ, տիկնիկներ, որոնք թատրոն-խաղի ու պատմություն հորինելու համար շա՜տ կենդանի էին: Իրենց պատրաստած-ստեղծածն էր, որն ուներ անուն, գույն, բնավորություն, պատմություն:

Ստորև ներկայացնում են այդ պատմություններից մի քանիսը:

Վարունգը

Կար-չկար մի Վարունգ կար: Նրա անունը Կանաչ էր, որովհետև նա ամբողջովին կանաչ էր: Օրինակ՝ նրա մազերը կանաչ էին: Մի անգամ նա հիվանդացավ ու պարզվեց, որ նա հիվանդացել է, որովհետև նրան թթու են դրել: Բժիշկ կանչեցին: Բժիշկը բուժեց Վարունգին ու ասաց.

-Էլ չթողնես, որ քեզ թթու դնեն: Continue reading “Բանջարեղենային կերպարները պատմության հերոսներ”

«Հորինուկներ» նախագիծ. հաշվետու համերգ-ամփոփում

32965900_1802939499758923_4694888051871055872_nՀունիսի 7-ին՝ հինգշաբթի, ժամը 11.00-ին, Արևելյան դպրոցի ընթերցասրահում երկրորդ դասարանցիները ներկայանալու են «Հորինուկներ» նախագծով:

Ներկայացնելու ենք «Հորինուկներ»  ընթերցարանը:

«Հորինուկներ» ընթերցարանի հեղինակները Արևելյան դպրոց-պարտեզի 2-րդ դասարանցիներն են: Թերթելով ու ընթերցելով քո ընկերների հորինած պատմությունները՝ դու կարող ես գունազարդել այն, ինքդ հորինել նոր պատմություն, հեքիաթ: Իսկ բոլոր հորինուկները կարող ես կարդալ մեր դասարանական բլոգի «Հորինուկներ» բաժնում:

Ծրագրում՝

Բլոճ տատիկի ծննդյան օրը

32792455_1802939389758934_3322812198853541888_nԱյս պատմությունները սովորողները հորինեցին, երբ ընթերցեցին ու քննարկեցին Դոնալդ Բիսեթի «Փիլիսոփա Բլոճը և մյուսները» հեքիաթը:

# 1

Բլոճ տատիկի ծնունդը հունվարի երեսունին էր: Նրա ծնունդին եկել էին բոլոր միջատները: Ծննդյան տորթը երկու հարկանի էր, վրան կային շատ ծաղիկներ ու տերևներ: Տորթի վրա գրված էր տատիկի անունը՝ Ռուզաննա: Բլոճ տատիկը իր ծնունդը նշում էր բլոճների սրճարանում: Տորթի մոմերը փչելիս նա երազանք էր պահել, որ շատ երկար ապրի: Նրա երազանքը կատարվեց ու Բլոճ տատիկը երկար ապրեց:

Լիլիթ Աղասարյան

# 2

Բլոճ տատիկի ծննդյան օրը հունվարի վեցին էր: Նա դառնում էր ութ տարեկան: Բլոճ տատիկը շա՜տ ծեր էր, բայց չէ՞ որ նա շա՜տ փոքր էր: Նա փչեց մոմերը ու իր երազանքը այսպիսին էր. «Ես կուզեի, որ արագ սողալ կարողանայի»: Նրա երազանքը կատարվեց ու Բլոճ տատիկը շա՜տ ուրախացավ:

Վաչե Հովհաննիսյան

 

# 3

Երբ բլոճը եկավ տատիկի ծնունդին, իր հետ բերել էր նվեր: Բլոճը իր տատիկին նվիրեց գիրք: Բլոճ տատիկը շատ ուրախացավ ու սև բլոճին շոկոլադի փշուրներ հյուրասիրեց, իսկ հետո՝ տորթ:

Գագիկ Ղազարյան

# 4

Մի սև բլոճ իր կնոջ հետ պայմանավորվեց հանդիպել փողոցի քարի մոտ: Նրանք հանդիպեցին: Սև բլոճն իր կնոջը հարցրեց.

-Քո ծնունդը ե՞րբ է:

Նա ասաց.

-Ամռանն է:

Սև բլոճն ու իր կինը սպասեցին մինչև ծննդյան օրը եկավ: Նրանք ուրախացան, խոտով տորթ կերան, պարեցին: Եվ այդպես հեքիաթը վերջացավ:

Տիգրան Գալստյան

# 5

Բլոճ տատիկի ծննդյան օրը մայիսի տասնյոթին էր: Նրա ծնունդին եկավ վարդը ու հարցրեց.

-Բլոճ տատիկ, դու քանի՞ տարեկան ես դառնում:

Բլոճ տատիկը պատասխանեց.

-Երեսունհինգ:

Բլոճ տատիկն ու վարդը տորթ կերան: Վարդն ասաց.

-Տորթը շատ համեղ էր, Բլոճ տատիկ: Հաջողություն:

Ռուզաննա Ներսիսյան

# 6

Այսօր Բլոճ տատիկի ծննդյան օրն է, իսկ այսօր հունիսի քսանինն է: Բլոճ տատիկը դառնում էր +5999 տարեկան: Բլոճ տատիկի համար պատրաստել էին մեծ տորթ, որը հասնում էր մինչև լուսին: Նրա ծնունդին բազմաթիվ հյուրեր էին եկել: Նրանք երգեցին, պարեցինք, խաղացին, ուրախացան, իսկ տորթը տեսնելիս զարմացան: Տորթն այնքան մեծ էր, որ անտառի բնակիչներն երկու օր ուտում էին ու չէր վերջանում:

Էդմոն Սահակյան

 

Բառից պատմություն

Այս պատմությունները ծնվեցին Ղազարոս Աղայանի «Ամենաուժեղը» հեքիաթը ընթերցելուց հետո: Զրույց-քննարկումից հետո սովորողները գրել էին ուժեղ ու թույլ բառեր, որոնցից ընտրել ու կազմել էին բառային զույգեր՝ ընտրելով մեկ ուժեղ ու մեկ թույլ բառ: Ընտրված բառազույգերից նոր ու անսովոր բառակապեր փորձեցինք ստանալ: Ստացված բառակապերը, բառակապակցությունները դարձան պատմության վերնագրեր: Ահա այդ պատմությունները:

d5aed5a1d5a1d5b2d5afd5b8d5bf-d5bed5a1d5a3d680d5a1d5afd5a1d5bfd5b8d682

Ծաղկոտ վագրակատու

Լինում է, չի լինում մի Ծաղկոտ վագրակատու։ Երբ նա լողանում էր, մեծանում էր։ Մի օր Ծաղկոտ վագրակատուն հսկա դարձավ, որովհետև շատ էր լողանում։ Ծաղկոտ վագրակատուն տխրեց և դարձավ կանաչ։ Եվ նա ուրախացավ, որովհետև մարդիկ ուրախացան։ Բայց նա չդարձավ սովորական։ Սրանից հետո նրան անվանում էին Ծաղկականաչասար։

Գագիկ Ղազարյան

Կացնոտ ձու

Без названияԼինում է, չի լինում մի կացնոտ ձու:

Կացնոտ ձուն մարդ էր: Նա մրսում էր և ուզեց ծառը կտրել, որ կրակ անի:

Էնքա՜ն խփեց, էնքա՜ն խփեց, որ սուր ծայրը խորդուբորդ դարձավ և ինքն իրեն ասաց. «Կացնոտ ձու, ինչո՞ւ չես կարողանում ծառը կտրել: Ես մենակ կարող եմ քար կիսել»:

Խփեց քարին, սուր մասը կոտրվեց և մնաց միայն ձուն:

Տիգրան Գալստյան

Կատվոտ երկինքը

Без названия (1)Կար-չկար մի  երկինք կար: Մի օր այդ երկինքն ընկերանում է կատվի հետ: Մի մարդ նրանց անվանում է կատվոտ երկինք: Երբ կատուն ու երկինքն իմանում են այդ մասին՝ տխրում են: Հետո կատուն մի բան մտածեց ու երկնքին ասաց.

-Արի կռված ձևանանք:

Երկինքը համաձայնվեց: Դրանից հետո ամբողջ աշխարհը մոռացավ նրանց մասին: Նրանք նորից ընկերացան, բայց ոչ ոք չիմացավ այդ մասին: Ու այդ օրվանից նրանք հանգիստ ընկերություն արեցին:

Լիլիթ Աղասարյան

Ծառոտ մատիտը

Без названия (2)Կար-չկար մի մատիտ կար: Այդ մատիտը Անգելինայինն էր: Մի օր Անգելինան ինքն իրեն ասաց. «Այս մատիտը ձանձրալի է, պետք է նրան սիրունացնել, դարձնել ծառոտ»: Այդ մտքից հետո ծառոտ մատիտը զարմանալի էր, ոչ թե ձանձրալի:

Վիկտորյա Հայրապետյան

Без названия (4)

Կայծակոտ մուկը

Կար-չկար մի կայծակոտ մուկ կար: Մի օր կատուն ուզեց մկանը բռնել ու ուտել: Բայց հենց կպավ մկանը, կայծակը տվեց ու կատուն անհետացավ:

Ալեքս Փայասլյան

Մոլորակոտ աթոռը

Կար-չկար մի մոլորակ: Մի օր այդ մոլորակը նստեց աթոռին ու մնաց: Հետո իրեն ուժ տվեց ու պոկվեց աթոռից: Դրանից շատ էր ուրախացել, բայց մի քիչ փոշոտվել էր:

Ռուզաննա Ներսիսյան

Քարե կայծակը

Կայծակը վախեցավ քարից, ուժ առավ ու խփեց քարին: Քարը զարմացավ կայծակի ուժից, խփվեց մյուս քարերին ու փշրվեց:

Միսաք Մինասյան

 

Դուդու կապիկի արկածները

Դուդու կապիկը գնաց խանութ,  գնեց գնելու բանան, խնձոր և խաղող: Նա եկավ տուն  ու թաքցրեց միրգը բակի բալենու ծառի վրա: Երեկոյան , երբ ողջ ընտանիքն ընթրում էր, նկատեցին, որ բալենին բերք է տվել, բայց ոչ բալ: Բոլորը  զարմացան, բայց հասկացան, որ դա Դուդուն էր արել: Դուդուին բացատրեցին, որ չի կարելի գաղտնի փող վերցնել: Դուդուն հասկացավ իր սխալը:

Գրիգոր Ամիրյան

Մի կապիկ է լինում, անունը՝ Դուդու։ Նա փող է հավաքում բոլորից թաքուն։ Դուդուն երազանք ուներ։ Նա ուզում էր իրենց բակի բոլոր փոքրիկ կապիկներին նվերներ գնել, փուչիկներ, տորթ և պաղպաղակ հյուրասիրել։

Հայկ Սիմոնյան

Դուդու կապիկը, երբ մի օր գնաց միրգ գնելու, ետ դարձի ճանապարհը կորցրեց։ Հետո մի ուրիշ մարդու հանդիպեց, որը սարսափահար վազում էր։ Դուդուն կագնեցրեց նրան և հարցրեց․

-Ինչո՞ւ ես սարսափահար վազում։

— Այստեղ մի մեծ վիշապ կար, ընկել էր հետևիցս։ Դրա համար էլ սարսափած եմ։ Դու հանկարծ այնտեղ չգնաս։

Դուդուն նրան չլսեց և գնաց։ Ճանապարհին թուր գնեց և գնաց դևի հետ մենամարտելու։ Եվ Դուդուն նրան հաղթեց։

Լիլիթ Աղասարյան

Մի ընտանիքում երեք տարեկան կապիկ էր ապրում,  անունը՝ Դուդու։ Տան անդամները շատ էին սիրում նրան։
Մի օր էլ պարզվեց, որ Դուդուն տան անդամներից գաղտնի փող էր վերցնում և այդ փողով միրգ էր գնում։ Խանութը շատ հեռու էր և շատ վտանգավոր էր մենակով գնալը։ Մի օր էլ նրան բռնեցին և գցեցին վանդակի մեջ։ Կապիկը տխուր էր, բայց նրա ընտանիքը նրան գտնում է և վանդակից դուրս հանում։ Կապիկն իր արարքների մասին պատմում է մայրիկին և խոստանում, որ ոչ մի գաղտնի բան չի անի։

Տիգրան Գալստյան

Երբ տերերը գնացին ձկնորսելու, Դուդուն մնաց տանը։ Դուռն էլ փակ էր։ Դուդուն շատ էր ուզում ուտել։ Եվ նա թաքուն բացեց դարակը, վերցրեց 500 դրամ և պատուհանից փախավ խանութ։ Այնտեղից նա գնեց 10 բանան, եկավ տուն և սկսեց ուտել։

Գագիկ Ղազարյան

23A9186CF41F4BAF890B2D64E951A2AA

Մի անգամ Դուդուն գնացել էր այգի: Այդ այգում Դուդուն մի իր գտավ ու ասաց.

-Սա ի՞նչ է: Այդ պահին Դուդույի կողքով մի մարդ անցավ: Դուդուն հարցրեց.

-Սա ի՞նչ է: Այդ մարդը պատասխանեց.

-Սա մատիտ է:

Դուդուն հարցրեց.

-Սա ջնջելո՞ւ համար է:

-Սա գրելու համար է:

-Լավ,-պատասխանեց Դուդուն:

 

Վիկտորյա Հայրապետյան

Դուդու կապիկը ուզում էր գնել մրգեր: Հայրիկը գալիս է տեսնում է, որ կապիկը գալիս է տուն ու ասում է.

-Ի՞նչ էիր անում, կապիկ ջան, իմանալով, որ նա փողերը վերցրել է ու մրգեր է գնել:

-Ես ձեզ համար մրգեր եմ գնել:

-Բայց էլ նման բան չանես, լա՞վ:

Ռուզաննա Ներսիսյան